Huygens Sondası

Yazar :

Ortak Bir Görev

NASA ve ESA (Avrupa Uzay Ajansı) ortaklığında yapılan Cassini-Huygens görevinin amacı; Satürn’ü, Satürn’ün halkalarını ve doğal uydularını araştırmaktı. Bu görevin içinde bulunan Huygens sondası, Satürn’ün uydusu olan Titan’a iniş yaparak yüzeyden veri toplayacaktı. Bu görevi yüzünden ismini, Titan’ı keşfeden gökbilimci Christiaan Huygens’den aldı. Huygens, uzaya yalnız gönderilmedi. Cassini-Huygens görevi adı altında; NASA ve ESA (Avrupa Uzay Ajansı) ortak çalışması ile Cassini uydusu ve Huygens sondasını birlikte bulunduran bir mekik, 15 Ekim 1997 tarihinde Dünya’dan fırlatıldı. 

Yolculuk Ve İniş Şartları

Yolculuk sırasında çeşitli gezegen ve uyduların yerçekimi kuvvetinden yararlanıldı. Huygens sondası, 25 Aralık 2004 tarihinde Cassini uydusundan ayrıldı ve 14 Ocak 2005 tarihinde Titan yüzeyine inişini gerçekleştirdi.

Huygens, Titan yüzeyine inmeden önce; iniş alanının dağlık mı yoksa düzlük mü olacağı bilinmiyordu ancak Titan’a 1200 km uzaklıkta olan Cassini uydusunun verilerine dayanarak, iniş yerinin bir kıyı şeridi olduğu belirlendi. Bu iniş; Dünya’nın uydusu olan Ay’ı hariç tutacak olursak, bir uyduya yapılacak olan ilk iniş olacaktı. Ayrıca Titan’ın yüzeyinde sıvı halde bulunan metan olması bu araştırmayı daha da ilginç kılıyordu. İniş yeri sıvı bir yüzey de olabilirdi ancak Huygens, tüm bunlar göz önünde bulundurularak tasarlanmıştı. Eğer sıvı bir yüzeye iniş sağlanırsa bu; insan yapımı bir sondanın, Dünya dışı bir okyanusa ilk inişi olacaktı. Huygens, 14 Ocak 2005 saat 12.43 UTC de yavaş ve yumuşak bir inişle Titan’ın yüzeyi ile temas sağladı. Temasın ardından Huygens Sondası hafifçe sekti,  sektikten sonra yüzeyde birkaç santim kaydı ve zemine oturdu.

Bu hareket, bir kum-toz bulutunun kalkmasına neden oldu. Gelen ilk veriler ile birlikte, Huygens sondasının iniş yaptığı yerin kuru bir 

zemin olduğu anlaşıldı. Yine gelen ilk verilere göre; yüzeyin kil benzeri bir yapıya sahip olduğu anlaşıldı ancak daha sonraki veriler, kar ya da buz parçacıklarından oluşan bir kum olduğunu ortaya koydu. İniş alanındaki basınç 1.4 atm olarak ölçüldü. Ayrıca Titan’ın Güneş’e olan uzaklığının etkisiyle; Güneş’in Titan üzerindeki aydınlatma oranı, Dünya’dakine kıyasla bin kat daha sönüktü. Cassini-Huygens görevi, 15 Eylül 2017 yılında; Cassini uydusunun, Satürn atmosferine dalış yapıp yok olması ile başarılı bir şekilde son bulmuştur.


Yazan: Ulaş Toprak Ünal

Kaynakça

https://en.wikipedia.org/wiki/Cassini%E2%80%93Huygens

https://en.wikipedia.org/wiki/Huygens_(spacecraft)

https://solarsystem.nasa.gov/missions/cassini/overview/

https://www.nytimes.com/2017/05/03/science/nasa-cassini-sound-recording-saturn.html

Yorum Bırak ;

E-mail hesabınız yayınlanmayacaktır.

Belki İlgini Çeker ;

En Yeniler

Havacılık Psikolojisi Uçan Blog
Havacılık Psikolojisi Uçan Blog